Bond zonder Naam logo

BOND ZONDER NAAM Huiswinkel

Dwarsstaat 18 Neerpelt

Open deur

17 november 2018

Van 14.00 u tot 18.00 u

 

 

Verwondingen

Iedereen heeft al eens een wondje, of een grotere verwonding. Sommige van deze wonden kunnen we vlug vergeten, zoals van een geschaafde knie, of een sneetje in de hand of vinger. Deze pijn is na een paar dagen vergeten. Een gebroken arm of been duurt wat langer, en heeft een grotere impact op het gevoelsleven. Kanker is een erge, langdurige ziekte. Als deze diagnose valt stopt de wereld. Het is een ingrijpende ziekte, met een soms torenhoge ongerustheid, die niet altijd wegsijpelt, zelfs niet na de ‘gezondheidsverklaring’. Tijd en levenszin krijgen een andere invulling.

Wonden kunnen ook toegebracht worden aan de ziel, aan het hart. Dit zijn wonden die niet zo vlug worden vergeten. Het zijn wonden ontstaan uit misbruik van elkaar, beliegen, bedriegen. De minder goede bedoelingen kunnen soms vlug vergeten zijn met een vleugje humor, maar snerende verwijten, hatelijke leugens en diep bedrog zijn niet zo vlug vergeten noch vergeven.
Iemand kan je heel diep kwetsen, door en door pijn doen. Hartpijn die dan niet weggaat of vermindert. Al was het gisteren of langer geleden, het is niet echt te vergeten. Dit nare gevoel blijft lange tijd kabbelen in het hart en in het. De rondgesmeten verwijten zinderen af en toe nog na in het hoofd. Soms is de pijn van die scherpe woorden weer te voelen, de pijn van de woorden die als bijlen op het hart en de ziel inhakten.

Hoe hiermee omgaan? Het gebeurde simpelweg naast je neerleggen, en er niet meer naar omkijken? Moeilijk. Iemand vergeven is niet altijd gemakkelijk.

 

 

 

 

 

Prachtige herfstkleuren

De warme dagen in oktober zijn zo aangenaam, en heel welkom. De herfst is al enkele weken bezig. De natuur verandert. Heb je het gezien? Of heb je enkel even gekeken? Al die mooie aardekleuren. Schakeringen in wintergroen, gemengd geel, dieprood, warme tinten bruin.
Langs de straten staan bomen in hun kunstzinnige herfsttooi. De ene boom na de andere. Je kunt er niet naast kijken. Wat een natuurpracht. In een lange straat komen deze kleuren mooi tot hun recht. Oneindig lijken ze dan. De kleuren schitteren nog meer als de zon schijnt. De blauwe lucht met hier en daar een wit wolkje, maakt het plaatje helemaal af.
Zo’n prachtige herfstkleuren. Wie heeft dit bedacht? Wie heeft al dit moois geschapen?
Bij de kleur groen kun je denken aan de kleur van de hoop. Aan het groene frisse gras. Aan de natuur, onze wereld. Aan de groene kerstboom. Aan ons, wij, die Hem - op een ezel gezeten - verwelkomden, en Hem inhaalden met groene palmtakken.
Bij dieprood kun je denken aan kerstballen, verlichtende kaarsen. Rood is de kleur van de liefde. Bij rood denk ik aan het bloed van onze lieve Heer, dat vergoten werd voor ons, opdat wij allen samen één zouden zijn. Hij wijst ons nog steeds de weg met zijn wijze woorden die ons als brood voeden.
Bij de kleurschakeringen geel kun je denken aan de eerste narcissen in de lente. Of aan de zon, die schijnt voor ons, iedere dag opnieuw. Of aan het fijne, lichte haar van een baby, onschuldig en vol vertrouwen. Als je in babyogen kijkt, smelten problemen als sneeuw voor de zon.
Bij de warme bruine tinten kun je denken aan bruine ogen die je warm aankijken, of uitkijken naar jou, en waarin je zoveel liefde terugvindt als die je zelf geeft, en nog veel meer.
Dit zijn enkele kleuren die jou kleuren op de tonen van je hart…

Eveline Lemmens

 

 

 

 

De dag van de stilte op 28 oktober
Die dag verandert ons zomeruur in winteruur. We draaien de klok een uurtje terug. Dat wil zeggen dat we een uur op overschot hebben. Wat doe jij in dat uurtje? Wil jij eens proberen om het stil te maken, diep binnen in je, 60 minuten lang?
In het gedicht ‘Als de ziele luistert’ van Guido Gezelle, lezen we over zijn ervaring in de stilte:

Als de ziele luistert
spreekt het al een taal dat leeft,
't lijzigste gefluister
ook een taal en teken heeft:
blaren van de bomen
kouten met malkaar gezwind,
baren in de stromen
klappen luide en welgezind,
wind en wee en wolken,
wegelen van Gods heiligen voet,
talen en vertolken
't diep gedoken Woord zo zoet...
als de ziele luistert!

Als de ziele luistert. Luisteren naar de natuur kan als je er echt de tijd voor neemt. Als er geen woorden gezegd worden. Als het praten verstomd is. Als het voluit stil is rondom je. En binnenin je. Als je jezelf naar binnen keert. De stilte die dan valt is een luisterstilte, je kan als het ware luisteren naar een boom, naar de natuur. Guido Gezelle beschrijft het prachtig: ‘spreekt het al een taal dat leeft’. De stilte spreekt dan voor zichzelf. De stilte spreekt een taal die leeft. De stilte kan een gefluister geven, dat een taal en een teken van leven geeft. De taal van de bladeren aan de bomen die met elkaar spreken. De wind, het zachte van de wind, de wolken, het zijn paden van Gods Heilige voet. Ze vertalen en tolken het woord dat diep verzonken zit in de natuur. Zo zoet. Als de ziele luistert. Luistert jouw ziele mee?

Eveline Lemmens

 

 

 

Vergeten

Je vader vergeet veel, hoor ik mijn moeder zeggen. Zou hij dementeren? Ach, ik vergeet ook veel, sus ik haar. Zelf vergeet mijn moeder ook namen en data van verjaardagen van haar eigen kinderen. Dat is nog geen dementie. Iedereen vergeet wel wat. Tot vorige week mijn vader tegen me zei: Ik weet niet wat het is, maar soms val ik stil als ik aan ´t praten ben, dan denk ik plots aan iets anders wat daar ook rond draait, en weg zijn mijn gedachten die ik wou zeggen.
Daarover maakte ik me wel wat zorgen. Na een telefoontje naar de huisarts werden we gerustgesteld. Dit is blijkbaar geen dementie. Mijn vader weet dat hij woorden vergeet.
Stilvallen tijdens een gesprek. Dat overkomt mij ook wel eens. Ik kan vol woordenschat toch sprakeloos zijn. Er vliegen dan veel gedachten door mijn hoofd, als een opgesloten wesp in een afgesloten fles. Gevangen zitten en er niet uit kunnen. Dat is wat er dan letterlijk gebeurt met mijn woorden. Ze zitten gevangen in mijn hoofd en komen er niet uit. Na even opnieuw nadenken en focussen komen ze weer. Ik sus mezelf; iedereen heeft wel eens last van zo´n ongemak.
Ik heb er iets over opgezocht. Het gebeurt meestal bij mensen die spontaan zijn en alles tegelijkertijd willen vertellen en in het hoofd niet kunnen uitmaken wat er nu eerst aan bod mag komen om nodig te delen met de anderen. Of bij mensen die veel aan het hoofd hebben en denken aan het werk dat ligt te wachten. Dit stilvallen gebeurt sporadisch, stond er bij. Grote opluchting.
Die stiltes die vallen als woorden er niet willen uitkomen, dat zijn momenten die vervelend kunnen zijn. Voor jezelf of voor de anderen. Of die momenten kunnen net welkom zijn omdat het gesprek een verkeerde kant opliep. Of die woordstiltes kunnen ook een teken zijn van hernieuwde aandacht geven aan de ander. Of zo'n stiltemoment is een teken dat God je even aanraakt. Het is een stilte waarin God even bij jou aanwezig is. Je ervaart Zijn nabijheid. Hij is er en laat je voelen dat Hij naast je staat. Hij geeft je een teken dat Hij je bijstaat. Deze stilte is er om in eerbied voor Hem, Hij die ons liefheeft, even aan Hem te denken.
God ontmoet. Ontmoeting doet goed.

Eveline Lemmens

 

 

 

 

 

 

Mens toch

Een geliefkoosde uitdrukking van mijn jongste zus. Telkens er iets gebeurt komt het er spontaan uit. Wanneer ze schrikt van iets. Of na een plagerijtje. Mens toch, komt er dan lachend of steunend of jammerend uit. Ja, die andere persoon is een mens, en deze mens plaagt graag. Wie geplaagd wordt ziet men graag, toch?
Wij zijn mensen die iedere dag op weg zijn om nog meer mens te worden. Gaandeweg ontdek je ook meer en meer over je mens-zijn. Het is niet alleen het mooie, complete mensgeheel wat je ziet, het is ook dat wat er in de diepste bochten verborgen zit.

We zeggen al vlug van andere mensen; kijk eens wat die kan uitspoken aan kwaad. Daarna kan het gewoon weer gaan over het weer. Die switch wordt in een vingerknip gemaakt. Gedienstig zijn, roddelen, vooroordelen. Het een zit al meer in een mens dan het ander.
Vooroordelen hebben. Het zit helaas nu eenmaal in ons, het al te snel beoordelen van anderen. We meten anderen met onze eigen maatstaf. Of deze correct opmeet of niet, daar liggen we niet wakker van, het gebeurt gewoon. In ieder vooroordeel zit mogelijk wel een stukje jaloezie, een hapje haat soms, of een schepje boosheid. Een vooroordeel is een irritante frustratie die je belemmert in het onvoorwaardelijk liefhebben van die ander.

Hoe komt het dat er zo verschillende karaktertrekken kunnen wonen in één mens? Hoe komt het dat een persoon nooit klaagt, en een ander altijd zaagt? Hoe komt het dat een persoon steeds boos kijkt, en een ander altijd lacht? Een antwoord hierop heb ik niet. Mensen worden geboren met een karakter dat gevormd en gekneed word door hun leefomgeving en door het leven zelf. Het is eigen aan de mens dat ze verschillende gevoelens hebben. Gevoelens één voor één of meerdere tegelijk. Sommige mensen lopen met hun gevoelens op hun tong, anderen sluiten ze op in het diepste putje van hun ziel. Waar mensen samen zijn circuleren heel wat gevoelens, en wordt er nu eenmaal ´gemensd´.

Toch kunnen we niet zonder de andere. Hoe die ander ook is. We hebben elkaar nodig. Broodnodig. Zo is het nu eenmaal. Verbondenheid voelen met de anderen en midden tussen hen staan maakt gelukkig. Erbij horen maakt compleet. Empathie voelen voor de medemens is natuurlijk en spontaan. Mensen die hun verhaal kwijt willen, hierin kunnen meegaan; dat is echte empathie. Empathie zit in ieder van ons. Lachen met elkaar, pret hebben, plezier maken, dat zit ook in ons. Meeleven, klaar staan voor de ander, gedienstig zijn, dat zit ook in ons. Er zijn als de ander jou nodig heeft, dat zit er ook. Het komt er niet altijd uit, maar... waar een wil is, is een weg.

Eveline Lemmens

 

 

LIEFHEBBEN

Mensen zijn niet gemaakt om stil te zitten, we hebben fysieke arbeid nodig. Ook rust op zijn tijd. En ontspanning. Iedereen zoekt balans in zijn leven. Iedereen maakt zijn eigen geluk. Iedereen heeft bepaalde verlangens. Dat is een gevoel dat soms kan overheersen. Je hebt nog niet wat je wilt, je moet het nog krijgen. En dan volgt een moeilijk iets: geduld. Wij zijn gewend om alles meteen te ontvangen, te krijgen, en zeker door middel van geld. Alles hangt er maar vanaf hoeveel je wilt hebben en of je gelukkig kunt zijn met wat je hebt, of met minder.

Wat is voor jou de zin van het leven? Enkel de arbeid en de zondagse rust? Of alleen maar spel en plezier? Of reikt je willen en hebben buiten dit?

Gelukkig zijn. Vrije tijd. Tevreden zijn. Dagelijks genieten van het leven. Iedere nieuwe dag beginnen met een glimlach, omdat je er weer bij mag zijn. Het leven omarmen. Genieten van mensen, flora en fauna. Het is de kunst je vrij te maken om de wereld te omarmen. Om alles en iedereen lief te hebben. Want daar draait het om: liefde. Alles staat of valt met liefde.

Liefhebben gaat veel dieper dan mooi of leuk vinden. Liefhebben is in liefde alles delen. Liefhebben in goede en slechte tijden. Liefhebben is lief en leed delen. Liefhebben door dik en dun. Liefhebben na verschil. Liefhebben omdat het kan. Liefhebben. Gratis en voor niets. Liefhebben. Gewoon, maar o zo verreikend en verrijkend.

Eveline Lemmens

 

 

 

 

Open raam

 

Open ramen

Wat een mooie zomer hebben we gehad. De hittegolf... het was soms niet te doen. Voor sommige mensen met een minder goede gezondheid was het zwaar. De natuur heeft er onder geleden. Het gras herstelt zich nu stilaan, sommige struiken moeten helaas worden vervangen. De zomermaanden waren mooi maar veel te warm.
Inderdaad, hij is weer voorbij, die mooie zomer. Je hebt er maandenlang naar uitgekeken. De nachten kort, de dagen lang, de ochtend vol van vogelzang, het scherpe hoge zoemen van een mug. Zo gaat het lied van Gerard Cox. We werden wekenlang verwend, maar ach aan alles komt een end. Je dacht dat er geen einde aan kon komen, maar voor je ´t weet is heel die zomer al weer lang voorbij.
Frisse lucht deed o zo goed tijdens de warme, hete dagen. De airco in de auto draaide op volle toeren. In de huiskamer werd een nieuw meubelstuk gezet: een ventilator. In de kranten las ik dat er een rush was op deze toestellen. Iedereen snakte naar koele lucht. In de zwoele avonden gingen alle ramen open om verse lucht binnen te laten. Open ramen. We zetten ze wijd open om tijdens de lente de eerste zonnestralen binnen te laten komen, om ze in de huiskamer te begroeten. Ramen worden in de zomer en winter opengezet om frisse lucht binnen te laten. Door de ramen wijd open te zetten krijg je in je huis gratis een kamer erbij; de ruimte die erachter ligt. Dat kan een tuin zijn, een veranda, een achterpoortje of zelfs een weggetje.
Open ramen laten je bewuster naar buiten kijken. Naar de natuur. Naar al dat moois wat er groeit en bloeit. Je bent dichter bij de natuur op deze manier. De eigen ramen openzetten kan ook figuurlijk gesproken deugd doen. Je haalt diep adem. Je verruimt je visie. Je kijk op zaken wordt opnieuw afgesteld. Je verruimt letterlijk je blik. Je raakt dan niet opgesloten in jezelf. Het zonlicht kan naar binnen, naar het innerlijke. Zonlicht verrijkt je innerlijke zijn.
Open ramen laten een helder licht naar binnen. Licht is belangrijk in ons leven. Licht is klaarte. Licht verheldert. Zonlicht verwarmt en doet goed. En wij staan altijd klaar om het te ontvangen. Al besef je het niet altijd.

Eveline Lemmens

 

 

 

 

 

 

 

Agenda federatieraad 9 januari 2018

Bezinning

Een oude indiaan geeft zijn kleinzoon onderricht over het leven.

"Binnen in me is een gevecht gaande", zegt hij tegen de jongen.

"Het is een afschuwelijk gevecht tussen twee wolven. De ene wolf is slecht. Hij bestaat uit woede, jaloezie, verdriet, spijt, hebzucht, verwaandheid, zelfmedelijden, schuldgevoelens, wrok, minderwaardigheid, leugens, valse trots, superioriteit en ego.

De andere wolf is goed. Hij is vreugde, vrede, liefde, hoop, kalmte, nederigheid, vriendelijkheid, welwillendheid, medegevoel, vrijgevigheid, waarheid, compassie en geloof. Binnen in jou woedt dezelfde strijd, en datzelfde geldt voor ieder mens."

De kleinzoon denkt daar enkele ogenblikken over na en vraagt dan aan zijn grootvader:
"Welke wolf zal het gevecht winnen?"
De oude indiaan glimlacht en antwoordt eenvoudig: "Degene die je voedt."

Lichtmis: de voorbereidingen zijn lopenden. Dit is de drukste viering van het jaar. Dus iedereen op post.

Catechese: het werkjaar is goed lopende. Staf bezorgd iedereen de folder van het bisdom.

Aswoensdag: zoals vorig jaar behalve op het Boseind en het Herent.

Broederlijk Delen: sobere maaltijd hoe reclame maken. Eliane schrijft een artikel. We gaan via de scholen werken.

De Goede Week: Witte donderdag cf vorig jaar

Paasdagen

Abonnering parochieblad mensen die overleden of verhuisd zijn schrappen. Wil er iemand Webklas beheren? Rik Molemans stelt zich kandidaat.

Jaarlijkse enquête bisdom: aantal medewerkers actualiseren: de lijst wordt aangepast.

Varia: Het verbouwen op het Herent. De nieuwe inschrijvingsformulieren voor de initiatiesacramenten. Nelly verzamelt en registreert.

Daarna vergaderd iedereen per parochie.

Verslag federatieraad 24 oktober 2017

Met Allerheiligen krijgt iedereen bij het binnenkomen een dubbel blaadje met de overledenen van dit jaar van heel de federatie. Dus geen offerande houden.

We kunnen dan in het begin van de viering na het welkom de overledenen vermelden gevolgd door het bidden van het gebedje van het blaadje.

De kruisjes worden dan wel na de viering aan de families gegeven.

Startavonden een rondvraag. De startavonden zijn overal goed verlopen. Er werden overal werkgroepen vormselcatechese en eerste communie samengesteld. Aantal vormelingen dit jaar: B:22; H: 9; C:14; GrH: 15 en Lille 23 en eerste communicanten: B:35, C: 29, Lille: 25, H: 23  en Gr H.:

Communicatie: drukwerken en uitvaarten. Reageren op mails. Doorstroming van informatie moet beter en correcter. Er werden concrete afspraken gemaakt.

Welzijnszorg: Doen we iets speciaals? Inzamelactie babykleren? In de eerste week van de advent op twee plaatsen: GRH elke werkdag van 8 tot 16 uur en op Boseind dinsdag van 13 tot 15 uur en vrijdag van 13 tot 14.30.

Samenstelling geboortedoos

-dekentje

-speelmat

-een 6-tal rompertjes

-6-tel tetradoeken

-6-tal slabjes

-warm jasje

-mutsje

-babyhanddoek

-slaapzak

-slofjes en kousjes

-enkele pyjamaatjes en kruippakjes

-knuffeltje

Verkoop speculoos Fillipijnen C,GRH Lille (25-26 nov.) B en H (2-3 dec) en BZN

Kerstvieringen: We nemen we de viering van vorig jaar. (Behalve de kinderviering Grote Heide) die maken de catechisten.

Herabonnering Samen is rond.

Herabonnering parochieblad is lopende.

Varia: Broederlijk Delen 11 maart solidaire maaltijd op de Grote Heide.

Dan ging iedereen per parochie samenzitten voor de lokale aangelegenheden.

Verslag federatieraad 23 mei 2017

Aanwezig: medewerkers uit alle parochies.

Bezinning door pastoor Staf:

Ik vroeg om kracht en God gaf mij moeilijkheden om mij sterk te maken.
Ik vroeg om wijsheid en God gaf me problemen om me te leren ze op te lossen.
Ik vroeg om voorspoed en God gaf me hersens en spieren om mee te werken.
Ik vroeg om moed en God gaf me angsten om te overwinnen.
Ik vroeg om liefde en God gaf me mensen met moeilijkheden om te helpen.
Ik vroeg om gunsten en God gaf me kansen.
Ik kreeg niets waarom ik vroeg.
Ik kreeg ALLES wat ik nodig had.

Na het overlopen van de agenda gaan de parochies apart zitten. Dan samenleggen in grote groep en dan ontspanning.

Evaluatie Isidoor Della. Receptie op de gemeente en de zondag namiddag op de Grote Heide waren goed geslaagd. Het programma zat goed in elkaar. Eliane geeft even een toelichting. We hadden meer mensen verwacht op de open namiddag. Naar de toekomst toe is het de bedoeling dat iedereen zich achter het project van Broederlijk Delen schaart. De werking was op sterven na dood in Neerpelt. Hopelijk is het bezoek van Isidoor en het opstarten van de werkgroep daarrond een aanzet om hiermee verder te werken.

Evaluatie visiedag. We plannen een nieuwe maar dan wel rekening houdende met de werkenden.

Overkoepelende activiteiten: federatieve bedevaart georganiseerd door de parochie Grote Heide gaat door op 24 augustus naar Leuven. Tijdig inschrijven, want vol is vol.

Processie in Sint-Huibrechts-Lille: Er is reeds contact geweest met de school, briefjes gaan rond. Eventueel hulp vragen aan de andere parochies.

O.L.Vrouw Hemelvaart: in het centrum.

Dag van de Landbouw Grote Heide is in orde.

Afsluiting catechese werkjaren. We houden een samenkomst met de vormselcatechisten en werkgroepen eerste communie en doopselcatechisten, en het pastoraal team, na het serieuze gedeelte kaas en wijn.

Chris maakt een doodle aan.

Er wordt gesproken rond de naam van de pastorale eenheid. Op de visiedag sprak men rond Sint Willibrordus. Piet stelt Sint Anna voor en geeft hieromtrent zijn motivatie. Het wordt uiteindelijk Sint-Willibrordus.

Overlopen van het misschema voor volgend jaar. Nelly zamelt de besprekingen in en zal ze terug in het schema verwerken.

Gebedswaken in Sint-Huibrechts-Lille. Bij het eerste contact met de familie zal Piet de familie informeren over de gebedswake en de eerste afspraken maken. Hij neemt dan contact op met de gebedsleider van dienst.

Vergaderdata volgend jaar: 12 september 2017, 24 oktober 2017 , 9 januari 2018, 15 mei 2018. Harie maakt de afspraken voor de zaal.

Varia:

Wil pastoor Staf volgend jaar nog blijven? Hij weet het zelf nog niet. Na de drukte zal hij hieromtrent nog eens serieus over nadenken. De pastorale eenheid Neerpelt werkt goed. Hij kan zich al langer niet meer vinden in de werking van het decanaat en het bisdom.

Iets om over na te denken: ‘Je hebt geen verantwoordelijkheid om waar te maken wat andere mensen denken dat je moet volbrengen. Ik heb geen verantwoordelijkheid te zijn zoals ze verwachten dat ik ben.’

Sint-Huibrechts-Lille wil graag ook de vooravondvieringen voor de feestdagen behouden. Dit wordt nog even in beraad gehouden. Er is telkens ook ‘s morgens een viering waar er soms meer volk naar toe komt dan ‘s avonds.

Alle eerste communievieringen zijn zeer goed verlopen.

ISIDORE DELLA

Isidoor Della Wulp

Klik op de foto voor meer foto's

Een gast uit Burkina Faso in Neerpelt & Overpelt
In samenwerking met Broederlijk Delen ontvangen we van 21 tot 28 maart een gast uit Burkina Faso: Isidore Della. Tijdens deze inleefweek willen we Isidore laten kennismaken met het leven hier in Limburg. Anderzijds komt hij ons ook vertellen over zijn werk bij één van de partnerorganisaties van Broederlijk Delen in Burkina Faso. Ontmoeting en uitwisseling staan centraal. Zo brengen we Burkina heel dichtbij - een ervaring om nooit meer te vergeten!
Isidore is socioloog van opleiding. In Burkina Faso werkt hij bij INADES Formation. Zij informeren en begeleiden mensen bij het opzetten van lokale besturen en werken rond beleidsbeïnvloeding. Daarnaast focussen zij ook op landbouworganisaties en –technieken.

Denk- en visiedag

denkdag wulp 2017 1

denkdag wulp 2017 2

Op woensdag 15 maart nodigde onze pastoor de federatieraad uit op een denk- en visiedag in het natuureducatiefcentrum ‘De Wulp’. Onze pastoor-moderator Staf stelde deze bezinning in het teken van de apostolische exhortatie ( woorden waardoor men aan zijn plicht wordt herinnerd ) van paus Franciscus nl. Evangelii gaudium of in vertaling ‘De vreugde van het evangelie’.

Dit werk behandelt veeleer pastorale thema’s, maar toch klinkt hierin de visie van de paus sterk door: een open vreugdevolle Kerk waar iedereen welkom is, vooral de armen en de kleinsten.

De vreugde van het evangelie omvat 4 fundamentele onderwerpen:

1.Vreugdevol de blijde boodschap doen en beleven. Levensvreugde is voor een christen heel belangrijk. Het is de taak van elke christen om voorbij lijden en dood ook altijd hoop te blijven zien en vertrouwen te hebben. De vreugde die hij gekregen heeft moet hij doorgeven aan anderen.

2.Omarmen van de armen en uitgeslotenen. Door de naamkeuze van onze paus wilde hij de aandacht vestigen op armen en uitgeslotenen.

De kern van het evangelie verwijst voortdurend naar hen die uitgesloten zijn, de kleinsten, de armsten. Paus Franciscus benadrukt meermaals dat niemand uitgesloten is van de liefde van God en dat ook wij niemand mogen uitsluiten.

3.Kwetsbaarheid en tederheid. De paus heeft het hier over omarming, ons hart laten raken, het dragen in kwetsbaarheid. Gods herderlijke aanwezigheid stelt ons nimmer teleur en roept een rijke betekenis op van zachtheid en geborgenheid. Hij roept ons op tot grote tederheid die het concrete antwoord is tegen elke vorm van kwaad.

Op een liefdevolle,kwetsbare en zachte manier mensen nabij zijn is de concrete vertaling van de Blijde Boodschap.

4.Vrede en dialoog. Dialogeren is een houding van openheid en respect voor de ander. De paus roept elke christen op om niet alleen in dialoog te treden met gelijkgestemden, maar ook expliciet naar buiten te treden en zich luisterend op te stellen. Dialoog is een van de belangrijkste instrumenten voor een duurzame vrede.

Na deze verrijkende bezinning sprak onze pastoor concreet over de toekomstvisie van onze federatie: waar staan we nu en waar willen we over 5 jaar staan?

Vanuit het boek ‘de vreugde van het evangelie’ heeft Staf naar een manier gezocht om missionair aanwezig te zijn in de parochies. Als werkinstrument koos hij de initiatie-sacramenten. In elke parochie werd gezocht naar doopselcatechisten,naar een werkgroep eerste communie en een manier om ouders te betrekken bij de vormselcatechese. De werkgroepen eerste communie en vormselcatechese komen 2 keer per jaar samen over heel de pastorale eenheid ; in het begin van het werkjaar ter voorbereiding en op het einde ter evaluatie en om te danken.

Er zijn ook overkoepelende activiteiten: de fakkeltocht,de viering van Witte Donderdag,de vormselvieringen en de processie in Sint-Huibrechts-Lille. Daarnaast is er ook nog de werking rond de uitvaartliturgie , hier werden 4 leiders gevormd. Een andere manier om mensen samen te brengen zijn de verschillende recepties in de parochies om elkaar op een ontspannen manier te ontmoeten.

Na de koffiepauze werden er groepjes gevormd met leden van de verschillende parochies om te bezinnen en van gedachten te wisselen over de volgende vragen:

1.Gaan we op deze manier verder ?

2.Wat kan anders en beter?

3.Hoe kunnen we nog meer mensen betrekken binnen ons pastoraal gebeuren?

Hoe werken we aan verjonging?

Na deze gedachtewisseling gaf iemand van elke groep een synthese van de bespreking.

Vrijwel iedere groep was ervan overtuigd dat wij goed bezig zijn in de federatie wat betreft de liturgische vieringen. Hiervan getuigen het toenemend kerkbezoek in alle parochiekerken,de organisatie van doopsel- en vormselcatechese, de werkgroepen voor de eerste communie en de leiders van de uitvaartliturgie.

Ik wil hierbij toch onderstrepen dat dit in hoofdzaak te danken is aan onze pastoor, die deze federatie gevormd heeft tot wat ze nu is. Hartelijk dank Staf voor je tomeloze inzet. De verjonging in ons pastoraal gebeuren is heel moeilijk omdat de meeste jongeren geen kerkbezoekers zijn, maar wanneer zij aanwezig zijn in die speciale vieringen hopen wij dat zij geraakt kunnen worden door het sacraal gebeuren.

Rond het middaguur konden wij allen genieten van een heerlijk pastabuffet.

In de namiddag gidste Guido ons in het grensoverschrijdend natuurgebied ’Het Hageven’.

Wij werden goed ingelicht over het ontstaan, de verbetering en de uitbouw van dit mooi gevarieerd natuurgebied en leerden veel over vogels, planten en bomen.

Het was een leerrijke en gezellige dag waarvoor wij pastoor Staf hartelijk danken.

Pastorale eenheden

 

 

Vrijdag 20 februari werden we als federatie plots opgeschrikt met het bericht van de gemeente rond de herbestemming van de kerk van het Herent. Donderdag 26 februari kwamen we dan samen met vertegenwoordigers van de parochies van het Dekenaat Hamont om te luisteren naar de uitleg omtrent het nieuwe beleid van het Bisdom omtrent Pastorale Eenheden.

 

Voortaan zullen we dus niet meer gaan spreken van federaties, maar van Pastorale Eenheden.De belangrijkste veranderingen zullen zijn dat alle huidige parochies deel zullen uitmaken van één geheel en daarbij zullen werken vanuit één gemeenschappelijk beleid. Hier zijn we als federatie al een tijdje mee bezig. Denk maar aan het project rond de initiatiesacramenten (doopsel, eerste communie en vormsel) en de uitvaartliturgie.Verder zal het pastorale beleid voortaan gevoerd worden vanuit een beperkt team dat nog moet worden samengesteld.

 

Nu komen we als federatieraad een 4-tal keren per jaar samen om dit beleid te bepalen.

 

De pastoor-moderator zal dus van elke parochie een vertegenwoordiger moeten kiezen die met hem mee de krijtlijnen zal bepalen waarop de Pastorale Eenheid zal functioneren. Heel belangrijk hierbij is dat deze mensen goed met elkaar kunnen opschieten. Het zal een hecht team moeten worden van gelovige mensen die elkaar doorheen deze moeilijke periode kunnen dragen.

 

Concreet zal men zo ook streven naar één pastoraal secretariaat waar alle registers van de parochies zullen bewaard worden.

 

Een misschien meer indringende verandering die ze voorstellen is de plaats waar er zal gevierd worden. Als Pastorale Eenheid zal de zondagskerk, in ons geval de Centrumkerk van Neerpelt, dé plaats worden waar christenen samenkomen om te vieren, daarnaast kan er elders ook nog wel op enkele plaatsen eucharistie gevierd worden, maar deze vieringen mogen niet in concurrentie staan met de zondagskerk. En daarbij vermeldt men dat elke pastoor slechts 3 eucharistievieringen per weekend mag voorgaan.

 

Deze zondagskerk moet dan ook echt een ruimte van ontmoeting worden. Hier waren we al een tijdje mee bezig. Denk maar aan de recepties na de vieringen bij speciale gelegenheden. Het gezamenlijk vieren op Witte Donderdag en Goede Vrijdag. De zingende kerk. De uitnodiging om als federatie mee op te trekken met de processie van Lille. De fakkeltocht. Vanaf volgend jaar zal er behalve in de Centrumkerk, bij zulke gelegenheden nergens anders meer gevierd worden. We weten heel goed dat heel veel mensen zich niet zullen verplaatsen vanuit hun eigen gemeenschap. Dit kunnen we alleen maar betreuren, ook al hebben we er alle begrip voor.Jullie voelen het al aankomen.

 

Ook op de vergadering werd vanuit de groep emotioneel gereageerd:
- Gaan we terug naar vroeger waarbij alle parochies terug naar het centrum van Neerpelt moeten voor een viering?
- Betekent dit het einde van het huidige parochieleven?
- Indien de plaatselijke kerk verdwijnt, zal dan op korte tijd ook het verenigingsleven verdwijnen? Want de kerk is nog altijd de plaats van samenkomst, ook voor de niet kerkgangers, van waaruit men op weg gaat.
- Enerzijds wil men de mensen nabij zijn en anderzijds wil men komen tot eenheid, ver van de plaatselijke gemeenschap.
Heel veel vragen waarop men het antwoord moet schuldig blijven.

 

Iemand merkte terecht op dat de mensen die op de vergadering aanwezig waren op een enthousiaste manier werden uitgedaagd om te werken aan deze nieuwe toekomstvisie, maar wat met de mensen die niet aanwezig waren? Zal dit initiatief niet stoten op veel weerstand, zeker vanuit de parochies die nu nog sterk houden aan hun eigenheid.Wat gaat er nu concreet gebeuren?

 

Naar aanleiding van het bericht van de gemeente omtrent de herbestemming van de kerk van het Herent en vertrekkend vanuit het nieuwe beleid inzake Pastorale Eenheden, zal de moderator Staf een nieuw kerkenplan moeten schrijven. Ik beklemtoon: hij moet dat doen. Dit plan zal dan vervolgens eerst worden voorgesteld aan de centrale kerkraad (ergens in april) om vervolgens te worden voorgesteld aan de federatieraad (9 juni). Dan zal hij dit plan overmaken aan het Bisdom en na goedkeuring door het Bisdom, gaat het naar de gemeente, die hierover zal stemmen. Dan is het zijn taak om samen het nog te vormen pastorale team om dit plan binnen redelijke termijn uit voeren. Het bisdom geeft als richtlijn een periode van 2 jaar. Gezien de nakende pensionering van pastoor Jef en daar Staf alleen overblijft als pastoor, kan het wel eens heel snel gaan.

 

Daar de federatie Neerpelt of laten we nu maar spreken van Pastorale Eenheid binnen aanzienlijke tijd nog slechts één vrijgestelde zal hebben, namelijk Staf. Zal hij ook op de vergadering van 9 juni reeds een keuze maken inzake zijn pastoraal team. We hopen dat de mensen begrijpen dat elke keuze inhoudt: het éne doen en het andere laten. En dat laatste zal heel veel mensen pijn doen. We kunnen alleen maar vragen om jullie begrip en gebed.

Copyright © 2015

Created by P.C.