Federatie

Pastorale eenheid

St.-Willibrordus Neerpelt

Inschrijvingen voor de eerste communie en het vormsel in 2022

Het inschrijvingsformulier voor

de eerste communie 2022

vindt u HIER

Het inschrijvingsformulier voor

het vormsel 2021-2022

vindt u HIER

DERDE WEEK VAN DE ADVENT


Vanuit onze vreugde opkomen voor de ander,

ook de zwakste.

(Krijtlijnen voor een leefbare samenleving – Welzijnszorg)

Johannes de Doper roept op: Laat wie veel heeft, delen. Laat wie macht heeft, die niet misbruiken. Laat wie uitgestoten wordt, niet vergelden.

Elly Mondelaers

 

DE ZWAKSTE

Waarom zou je voorkeur geven aan de meest zwakke?

Is dat niet tegen de natuurwet? De wet tot zelfbehoud?

Het voortbestaan van de soort wordt verzekerd,

doordat de sterkste telkens weer overwint.

Voorkeur geven aan de zwakke…

Is dat niet contraproductief?

Schaarse middelen zet je best daar in

waar ze het meest renderen!

Waarom zou je inzetten op de meest kwetsbaren?

Er zijn er die zeggen dat je er gelukkig van wordt,

dat je er voldoening in vindt,

dat het je vreugde geeft...

Natuurlijk; het kleine, het zwakke vertedert…

alles van waarde is weerloos, zeggen we dan.

Ooit waren we allemaal, teer en zorgbehoevend.

ooit zullen we het weer worden.

Er zijn echter mensen die in hun existentiële vertrouwen

zo diep en veelvuldig gekwetst zijn dat ze

nog nauwelijks aansluiting vinden bij de samenleving.

Ze zijn moeilijk te helpen, ze wekken weerstand op, weerzin soms.

Waarom zou je inzetten op de meest kwetsbaren?

Waarom zou je een verbond aangaan

met wie niemand zich wil verbinden?

Waarom zou je je eigen persoon moedwillig riskeren?

Ik zie geen andere reden dan het geloof,

wars van elke rationaliteit. Het geloof;

in de diep verborgen capaciteiten,

het diep verborgen vermogen tot liefhebben… in iedere mens.

Ik vind geen betere verwoording dan de Bijbelse:

wil je winnen… geef dan,

wil je helen… breek dan,

wil je leven… heb dan lief.

Kris Buckinx in ‘Op het andere been’ - uitgave Halewijn

50 JAAR KERK BOSEIND


Het overlijden van E.H. Pastoor Jef Hoydonkx

Het nieuws sloeg in als een bom: E.H. Jef Hoydonkx, geboren te Meeuwen op 1 mei 1938,  overleed in zijn woning op 16 mei 2016. Hij was toen 78 jaar.
In 2019 jaar ging pastoor Jef op rust en namen we allen afscheid.

De dag dat hij overleed was het een heel ander afscheid; nu was het definitief.

PASTORALE EENHEID SINT-WILLIBRORDUS


De zendingsviering

Bisschop Patrick Hoogmartens bracht een uitgebreid bezoek aan het dekenaat. Met een eucharistieviering werd de zending van het nieuw aangestelde pastorale team volbracht. Het team bestaat uit: Eliane Maesen, Nelly Joosten, Johan Corstjens, Leo Kuppens, Linda Geerits en Jetje Van Werde. Ook werd het mandaat bevestigd van hen die een uitvaart beleiden. De bisschop hernieuwde tevens de opdracht van doopselcatechisten.

Vertrek EH Pastoor Staf Schreurs

De afscheidsvieringen van E.H. pastoor Schreurs vielen op 23 en 24 juni, net zoals de schoolvieringen op het einde van het schooljaar. Na de vormselvieringen begon hij met de voorbereiding van zijn verhuis. Op de laatste federatieraad had hij samen met zijn ploeg afspraken gemaakt voor de overgangsperiode totdat de nieuwe pastoor er zou zijn. 

DE NIEUWE PASTOOR E.H. INNOCENT OUEDRAOGO


E.H. Innocent Ouédraogo volgt E.H. Staf Schreurs op als pastoor-moderator van de pastorale eenheid Sint-Willibrordus.

In jaartal nam hij zijn functie priesterambt op.

E.H. Schreurs zou dat jaar een sabbatjaar starten, en startte als toezichter en onderhoudsverantwoordelijke in de Achelse Kluis. E.H. Innocent, een diocesane priester uit Burkina-Faso, was sinds 1 oktober 2011 werkzaam als pastoor in de federatie Lummen en werd priester gewijd op 9 juli 2005.
We zijn zeer blij om pastoor Innocent in ons midden te hebben.

Zijn enthousiasme straalt door in de gemeenschap.


Pastoor Innocent Ouedraogo geïnstallleerd

Zondag 6 januari werd Innocent Ouedraogo in de kerk van Neerpelt-Centrum officieel aangesteld als pastoor-moderator. Tijdens een druk bijgewoonde eucharistieviering in de Sint-Niklaaskerk in Neerpelt werd Innocent Ouedraogo door Mathieu Plessers, toenmalige deken van het dekenaat Hamont, officieel aangesteld als pastoor-moderator van de pastorale eenheid Sint-Willibrordus, die vijf Neerpeltse parochies omvat. Hij werd aan het altaar bijgestaan door onder meer priester Rik Renckens, die de benoemingsbrief voorlas, en door de Overpeltse diaken Gerard Hendriks. Pastoor Innocent Ouedraogo dankte zijn voorganger pastoor Staf Schreurs voor wat hij in Neerpelt verwezenlijkte, en samen met de gemeenschap zal Innocent werkzaam zijn in de parochies. Na de plechtigheid was er een receptie in de kerk.


Adventsbezinning "Maria adventsfiguur" door pater Jos Bielen o. praem.


TWEEDE WEEK VAN DE ADVENT


Hindernissen opruimen

want de weg naar vrede leidt langs gerechtigheid.

(Krijtlijnen voor een leefbare samenleving – Welzijnszorg)

Johannes de Doper wijst de weg. Hij heeft bij de profeet Jesaja gelezen: Kronkelpaden moeten recht… Dat beleeft hij zelf en daartoe roept hij op.


Elly Mondelaers

Bezinning HINDERNISSEN


Je hebt van die hindernissen die aangeboren zijn,

die vervelend zijn en het soms moeilijk maken in ‘t leven.

Je kan er waarschijnlijk niet zo heel veel aan doen.

Er mee leren leven, dat zeggen ze. Er vrede mee hebben, aan ‘t eind.

Er zijn er andere die je jezelf aan doet.

‘De beste willen zijn’ bijvoorbeeld; ‘perfect willen zijn’,

niet genoeg in eigen kunnen geloven, bang zijn kortom.

… Ook voor jezelf kan je barmhartig zijn.

En dan zijn er nog de hindernissen die we mekaar aandoen:

het gras voor mekaars voeten maaien, iemand de zwartepiet toespelen,

een ander met de brokken laten zitten, een kwaad daglicht laten schijnen,

het laken naar je toetrekken en een ander in de kou zetten.

Hindernissen dus, heuveltjes …

en soms onoverbrugbare bergen.

Mensen zien er tegen op.

Het leven wordt een last, te zwaar om dragen.

Leeft ook in jou een droom, dat het mogelijk moet zijn,

ook zonder hindernissen, de weg door ‘t leven voort te gaan?

Dat mensen, -alle mensen-, bestemd zijn tot een rijk en zinvol leven,

verschillend, maar toch even waardevol? Ook jouw droom?

Laat ons dan de meeste hindernissen slopen,

zelfs als dat ten koste gaat van eigen privileges.

Laat ons hen die in de put zitten of voor een hoge berg staan,

zacht en fijngevoelig, maar ook onvoorwaardelijk steunen.

Als heuvels langzaam zullen slinken

en bochtige wegen rechter zullen gaan,

zal je aan het eind een horizon zien rijzen, een licht

en in dat licht een droom, Gods droom.

En, geloof me, zijn droom lijkt op de jouwe.


Kris Buckinx mei 2021

50 JAAR KERK BOSEIND (vervolg)


Overlijden Gaston Meuwis op 4 november 2014

 

Op de palliatieve eenheid van het Mariaziekenhuis overleed Gaston Meuwis op 4 november 2014. Hij was de echtgenoot van Paula Custers en was 74 jaar. Op zaterdag 8 november werd Gaston begraven na een rouwdienst in de parochiekerk van Boseind.

Diaken Gaston stond steeds voor iedereen klaar. Sinds het begin van parochie Boseind was hij present bij al het kerkgebeuren en vanaf de start was hij verbonden met de kerk en vanaf  1976 als diaken. Hij was proost van de scouts; deze lagen hem zeer nauw aan het hart, net zoals de zovele misdienaars die hij onder zijn vleugels nam. Hij zorgde voor de doop- en vormselbegeleiding. Gaston was de verantwoordelijke van de parochiezaal en hij zette zich in voor Kerkfabriek.

Onze blijvende dank aan Gaston.

zusters 1 (1)
zusters 1 (2)

2015 - Afscheid van de zusters in Boseind


Met meer dan 300 mensen hebben wij afscheid genomen van de zustergemeenschap Heilig Hart van Maria van Berlaar. Dit afscheid werd gevierd met een dankviering in onze kerk waarna iedereen tijdens een receptie, die door de gemeente aangeboden was, nog eens een laatste babbeltje met de zusters deden . Zuster Maria werd extra in de bloemetjes gezet voor haar werk in de parochies Boseind en Herent.

De laatste vijf zusters verlieten Neerpelt op 15 september.

Daarmee kwam er een einde aan een lange periode waarin de zusters van Berlaar zeer actief waren in Neerpelt en er hun onuitwisbare stempel op de samenleving achtergelaten hebben.

Ze hadden een belangrijk aandeel in het welzijn en het sociale gebeuren in de regio, met de focus op volksonderwijs en basis gezondheidszorg.

Even een stukje geschiedenis:

In 1929 kochten ze in de Stationsstraat een huis waarin ze een ‘Gewestelijke Landbouwhuishoudschool’ startten. Een jaar later kochten de zusters de toenmalige "Villa Slegten", en nog een jaar later openden ze in dat huis de ‘Heilig Hartkliniek’. In 1968 wijdden de zusters van Berlaar hun volle inzet aan het kinderdagverblijf Karbonkeltje. Als dank voor deze drie realisaties, die sindsdien indrukwekkende afmetingen hebben aangenomen, werd zes jaar geleden bij WICO-campus Sint-Maria een monument opgericht ter ere van deze zusters.

De zusters verhuisden die dag, en trokken definitief de deur dicht. Het weer was somber, net zoals de zusters. Ze verlieten een dorp waar ze allen heel graag woonden en iedereen kenden.

 

We wensen hen nog vele mooie en gelukkige jaren toe.

In het klooster in Berlaar werden ze vriendelijk ontvangen, en ze voelden zich er al vlug thuis.

‘Ze hadden allen een goede nachtrust gehad, die eerste nacht’, zei Zuster Maria.  We zullen nog dikwijls aan hen denken.

Pastoor Jef Hoydonkx gaat op pensioen

 

Meer dan 450 mensen waren aanwezig om afscheid te nemen van E.H. Jef  Hoydonkx.

Jef werd dat jaar 77 en ging op een welverdiende rust.

Die rust verdiende hij dubbel en dik, want Jef was een pastoor uit de duizend, altijd werkend, altijd meelevend, altijd zorgend.

Op het einde van deze dankviering kreeg pastoor Jef een staande ovatie; het was een echt kippenvelmoment.

Daarna was er een afscheidsreceptie in zaal De Kentings.

Burgemeester Raf  Drieskens stelde in zijn toespraak de vraag of een priester wel op pensioen kan gaan. Iedereen lachte, ook de pastoor. Een pastoor kan niet op pensioen gaan, en zeker Jef niet.

Pastoor Jef keek samen met de aanwezigen terug op vele mooie momenten zoals ontelbare initiatievieringen, eerste communie vieringen, vormselvieringen, e.a. vieringen en festiviteiten.

Pastoor Jef bedankte iedereen van harte voor de vele jaren van fijne samenwerking en een speciale dank aan diaken Gaston zaliger en Zuster Maria.

Het was een mooie dankviering; we namen samen afscheid van hem in de kerk van Boseind.

Hij bedankte heel hartelijk de parochies die dit samen hadden georganiseerd. E.H Pastoor Jef geniet nu ten volle van zijn pensioen en we wensen hem nog vele gezonde jaren.

Startviering voor 1ste communiecanten en vormelingen in Lille op 13/11


Tijdens de weekendviering van zaterdagavond 13 november werd er in Lille ook de startviering georganiseerd voor de 1ste communicanten en de vormelingen.

De 1ste communicantjes en de kandidaat vormelingen van Herent en Sint-Huibrechts-Lille hadden heel wat familie en sympathisanten meegebracht zodat de parochiekerk van Lille aardig goed gevuld was. Pastoor-deken Jan had samen met de catechisten een aangepaste misviering in elkaar gestoken. Op een groot scherm achter het altaar kon iedereen de teksten van liedjes en gebeden volgen die via een beamer daarop geprojecteerd werden en oordeelkundig ondersteund werden door de speciaal uitgezochte muziek.

Startviering Eerste Communie en Vormsel


Deze viering is de start, van de voorbereiding, van de eerste communie en het vormsel, de eerste communiekanten mochten allemaal hun ballon met hun naam op een mooi plaatsje geven vooraan in de kerk.

Tijdens de Homilie zaten de kinderen rond het altaar aandachtig te luisteren naar het mooie verhaal van Deken Pastoor Jan.

kaarsen 1
kaarsen 2

Na de homilie werden drie gekleurde kaarsen aan gestoken

De blauwe kleur verwijst naar de Vader;

Naar de schepper van hemel en aarde.

Het is blauw van de lucht en van het water

Geel de kleur van de zon,een voedzame honing,

De kleur van goud,een edelmetaal.

God zond immers het meest kostbare naar ons.

Hij zond ons zijn zoon!

Rood de kleur van de liefde,van vuur,van leven,kracht en energie.

Rood verwijst naar de heilige Geest.

De geest die mensen de goede weg wijst,

In de tijd voor Jezus, in de tijd van de eerste Kerk tot op vandaag.

De heilige Geest die mensen in vuur en vlam zet om stilaan Gods droom waar te maken.

De eerste communiekanten samen rond het altaar voor het Onze Vader

 

Het was een mooie viering met de eerste communiekanten en vormelingen  van Neerpelt Centrum, Grote Heide en Boseind. We nemen deze jongeren op in onze gemeenschap, en steunen hen in hun verdere katholieke leven. Het is een boeiende weg, en het is aan ons om deze jongeren verder te stimuleren in hun zoektocht naar Jezus.’


Van hart Proficiat aan deze communicanten en vormelingen. We wensen jullie een fijne voorbereidingstijd toe, en nog fijne samenkomsten in de volgende vieringen.

Eerste zondag van de Advent


God zoekt een plek waar Hij kan wonen onder ons

(Krijtlijnen voor een leefbare samenleving – Welzijnszorg)

Ook in Jezus’ tijd leek het vaak ‘donker’ in de wereld. Jezus waarschuwt ons in het evangelie: Zorg dat uw geest niet afgestompt raakt…


Elly Mondelaers

Bezinning Ik zoek een plek


Altijd onderweg, nergens thuis,

zoek ik een plek,

waar ik mezelf mag zijn,

waar mijn dromen wortel mogen schieten,

waar ik beschutting vinden mag voor de nacht,Liturgiemap 2021

voor mijn diepste angsten,

voor mijn diepste liefdes,

voor mijn ja’s en voor mijn nee’s,

voor mijn ongeduld en twijfel,

voor mijn creativiteit en kracht.

Altijd onderweg, nergens thuis,

heen en weer geslingerd

tussen agenda’s, mensenvragen,

tussen moeten en niet kunnen,

tussen gisteren en morgen,

tussen weg van één en bij elkaar.

Altijd onderweg en nergens thuis,

onderweg naar ’t land van belofte,

weg uit Ur op weg naar Babylon,

van ’t land van Moab naar de Sinaï,

van Nazareth naar Bethlehem,

van Jeruzalem naar Jericho.

Land van vlucht en van ellende

land van zorg en land van voorspoed

land van honger, onderdrukking ,

land van recht en land van evenwaardigheid.

Ik - zoek – een – plek!

We doen of we alléén

die plek wel zullen vinden.

Ik twijfel.

Hebben we mekaar niet nodig,

herders, éénvoudigen,

die verhalen vertellen als wegwijzers?

Zelfs in de nacht zien ze helder.

Ik zoek een plek.


Kris Buckinx, uit ‘Op het andere been’, uitgave Halewijn

Campagne Welzijnszorg 2021 :


Wonen: een gunst en geen recht?  Onaanvaardbaar!


In Vlaanderen zijn er amper zes percent sociale woningen, 150.000 gezinnen staan op de wachtlijst, ongeveer een miljoen huishoudens leven in een woning van ontoereikende kwaliteit. De campagne van Welzijnszorg focust dit jaar dus terecht opnieuw op het recht op wonen voor iedereen en op de vele vormen van discriminatie waarmee woningzoekers geconfronteerd worden:  huidskleur, werkloosheid, beperkte kennis van het Nederlands, de gezinssituatie (éénoudergezinnen), jongeren die de jeugdzorg moeten verlaten op hun achttiende, … , evenzoveel redenen voor vele huiseigenaars om geen huur toe te staan. 


Wie in een sociale woning terecht kan, vaak na jaren op een wachtlijst, kan nieuwe obstakels tegenkomen: woonwijken ver van het centrum, langs industriezones, ver van bushalte, school of kinderopvang: buiten het centrum = buiten de samenleving. Je woonsituatie treft je in alle levensdomeinen tegelijk: werk en gezinsleven, cultuur, gezondheid, sociale relaties…Wat mensen het eerst nodig hebben en vóór al het andere, is een fatsoenlijk dak boven hun hoofd, een eigen stek. Daarna pas de rest (werk, kleding, zelfs begeleiding…)


De stad Gent pakt daarom het probleem aan via het “housing first”-principe: aan daklozen wordt meteen een huurwoning aangeboden en ondersteuning in het naleven van alle verplichtingen die daar uit voortvloeien. Bovendien wordt er gezorgd voor bijkomende sociale begeleiding. Zo weten ook de verhuurders van privéwoningen zich verzekerd van een stipte betaling en een waarborg over de staat van de woning bij het beëindigen van de huur. Zo zijn er in vele gemeenten in Vlaanderen gelukkig vele goede initiatieven, maar eigenlijk gaat het telkens om een sociale correctie op een structureel probleem: een gebrek aan betaalbare woningen.


Het huidig woonbeleid garandeert het recht op wonen helaas niet. Met deze campagne wil Welzijnszorg de drempels en de obstakels blootleggen die verhinderen om tot een beter woonbeleid te komen.


Je kunt Welzijnszorg financieel steunen via rekeningnummer: Welzijnszorg vzw  BE 21 0000 0000 0303, gestructureerde mededeling °°°201/1000/16242°°°  Als je 40 euro of meer schenkt, ontvang je een fiscaal attest.  Maar het gaat om meer dan geld geven: Welzijnszorg steunt meer dan 100 organisaties en zet daarbij in op wederzijdse versterking, een stem geven en samenwerking. Ontdek meer op: www.welzijszorg.be/projecten 


Philip Gutschoven

ADVENT    ADVENTSKALENDER

 

De advent is in het christendom de benaming voor de aanloopperiode naar kerst. De naam advent komt van het Latijnse woord adventus, dat “komst”  betekent. In de adventsperiode bereiden christenen zich voor op het kerstfeest: dit is het feest waarbij de geboorte van Jezus wordt herdacht.

Elk jaar is er een uitgave van een hele nieuwe adventskalender voor kinderen tot 12 jaar. Deze wordt verspreid door de “Nieuwe Families”, een organisatie binnen de Focolarebeweging.

 

Het begon in 1982. In die tijd voelde men bij “de Nieuwe Families” de nood om de advent op een meer bewuste manier samen met de kinderen te beleven. In de consumptiemaatschappij namen de lichtjes, de ballen en de cadeautjes steeds meer de plaats in van het stalletje. Alle winkelstraten waren om ter mooist versierd met prachtige verlichting en overal hoorde je kerstmuziek, heel gezellig en sfeervol, maar opvallend was dat je bijna nergens in de etalages nog een stalletje zag. Tijdens een samenkomst werd gedeeld hoe men de voorbereiding op Kerstmis op een meer zinvolle manier zou kunnen doorbrengen. Iemand vertelde dat ze thuis kerstfiguurtjes maakten en telkens als er een daad van liefde gedaan werd, werd een figuurtje gekleurd en in de kerstboom gehangen. De kale boom bij de start van de advent hing tegen Kerstmis vol met mooie gekleurde figuurtjes die stuk voor stuk een uitdrukking van concrete liefde waren. En als dan tegen vijfentwintig december het kindje Jezus in het stalletje onder de boom gelegd werd, was dit duidelijk een uitdrukking van die boodschap van Liefde.

 

De eerste kalender werd gemaakt enkel voor leden van de Nieuwe Families, maar al vlug werd de kalender gedeeld met andere families en vriendjes van de kinderen. De interesse kwam ook van de juffrouwen op school, of van de pastoor in de parochie. Zo was na een paar jaar het aantal kalenders verdriedubbeld en tenslotte groeide de aanvankelijk eenvoudige uitgave uit tot een mooi drukwerk. Nu al bijna veertig jaar kijken we ieder jaar uit naar een hele nieuwe adventskalender die inmiddels in vier talen verschijnt en verspreid wordt over verschillende landen in Europa. Ooit zorgden de families in Litouwen en Denemarken voor hun eigen vertaling en dit jaar is er ook een uitgave in het Fins. Elk jaar is de uitgave het resultaat van een samenwerking tussen jonge gezinnen, de laatste jaren gezinnen uit Pelt en Lommel.

In 2016 stond er op de kalender een spiegel met de uitleg:” Elke dag als je in deze spiegel kijkt kan je zien hoe je blijer wordt omdat je mee helpt aan de sfeer van liefde en vrede, de boodschap die Jezus ons met Kerstmis heel speciaal in herinnering brengt.

Het is verrassend wat het gebruik van de kalender teweeg kan brengen en elk jaar blijkt uit de reacties hoezeer de kleine doe-puntjes, de voorstellen die de kinderen uit liefde kunnen uitvoeren, wonderen doen. De sfeer in huis verandert, de onenigheid met een vriendje wordt hersteld, of met de hele klas wordt speelgoed verzameld om te delen met kinderen die het minder goed hebben. Men kan letterlijk van een kettingreactie spreken. En weten dat dit gebeurt op vele plaatsen in de wereld maakt iedereen nog blijer!

 

Elk jaar wordt er gekeken naar wat er gebeurt in de wereld rondom ons en wordt van daaruit de kalender opgemaakt. De punten waar dit jaar tijdens de advent aandacht aan gegeven wordt zijn:

  • Er moet nog altijd opgekomen worden voor de gelijkwaardigheid van de mensen. Ze worden nog dikwijls gediscrimineerd op basis van huidskleur, afkomst, overtuiging, enz.
  • De coronapandemie heeft ons doen stilstaan bij het feit dat we allemaal kwetsbare mensen zijn. Maar wie arm is wordt harder getroffen. De crisis heeft de bestaande ongelijkheden nog vergroot, hier bij ons, maar des te meer in landen waar sociale zekerheid en gezondheidszorg niet of onvoldoende aanwezig zijn.
  • Dit alles toont hoezeer we elkaar nodig hebben, hoe belangrijk onze relaties met anderen zijn en hoezeer we verantwoordelijk zijn voor elkaar.

 

Deze adventstijd is een gelegenheid om allemaal samen bijzonder aandacht te geven aan de zorg voor elkaar en voor de planeet.

Het centrale punt voor deze adventstijd: als kinderen van eenzelfde God willen we zorg dragen voor alle mensen, en voor de aarde, ons gemeenschappelijke huis. Op die manier dragen we bij aan een wereld waar we steeds meer als broers en zussen zijn voor elkaar en waar de universele broederlijkheid werkelijkheid wordt.

Chris en Jos Bussels Herkes

opening
Innocent

Afscheid van Pastoor Innocent


In een mooie misviering werd er afscheid genomen van Pastoor Innocent.

Hij begon met de woorden:

Wij zijn hier samen, zoals elke zondag.
Maar het is niet zoals elke zondag.
Het is de afscheidsviering van Pastoor Innocent Ouédraogo
Wij zijn samen om tot voor God te komen
en tot voor God afscheid te nemen. Een afscheid vieren is even stilstaan, omkijken
en diep dankbaar worden voor al het goede dat ons geschonken wordt.


Het vergevingsmoment bevatte volgen overwegingen:

Kerk-zijn en parochie maken is gemeenschap vormen,
is ‘er zijn’ voor elkaar.
Waar mensen met elkaar samenleven,
gebeuren vaak goede, maar helaas ook minder goede dingen.

 

Arm en eenvoudig zijn, respect hebben voor elke medemens
meelevend omgaan met gekwetste mensen hier en ver weg,
kan vaker onze keuze zijn.


Van ganser harte elkaar vergeven
en zachtmoedig met elkander omgaan
kan vaker onze keuze zijn.

Zuiver en oprecht zijn in onze bedoelingen
en zorgzaam de armen en zwakken nabij zijn
kan vaker onze keuze zijn..

Bezinningsmoment


De weg die Jezus is gegaan komt zelden in het nieuws

Het is meer de weg van doodgewone mensen.
De weg van jij en ik
de weg van kleine dingen
Je volgt Hem door "dank je wel " te zeggen
door te luisteren naar iemands verhaal
door blij te zijn als het een ander goed gaat.
door daar te zijn waar er verdriet is
door hulpzaam te zijn waar nodig,
Eenvoudig stil en niet opdringerig,
zoals we vandaag uit de lezingen hebben geleerd.

De weg die Jezus is gegaan
is niet..... een verre droom voor later,
maar een stille wenk om nog vandaag op stap te gaan.

nelly
marc 1

Dankwoorden


Nelly en Marc bedankten namens de pastorale eenheid en de kerkfabrieken van Neerpelt, Pastoor Innocent voor zijn (maar) 3 mooie en moeilijke jaren(coronatijden)

Enkele uitspraken: Pastoor Innocent:

 

Ik zou de waarheid geweld aandoen als ik zou zeggen dat het voor u gemakkelijke jaren zijn geweest

Een meesterlijke bedienaar van de vieringen …  en  een vriendelijke begeleider van  ouders en kinderen bij de voorbereiding en toediening van de communiefeesten en vormsels.

Enorme eerbied voor Maria en je dagelijks bezoek  hier in deze kerk  om haar steun te vragen.

Een familieman  die nauwe contacten onderhield met het thuisfront  en het  wel en wee in  Burkina Faso

Voor u Pastoor Innocent  wens ik namens alle kerkfabrieken van Neerpelt een nieuw elan en doorstart in onze buurgemeente Hamont-Achel. 

Zijn dagelijks groeten aan ALLE  voorbijgangers aan de pastorie … hoe gaat het met u …

Pastoor Innocent schreef zelf:

HET WAS KORT, MAAR GOED, MAAR  ALLES HEEFT ZIJN UUR


Beste parochianen, Alles heeft zijn uur. Alle dingen onder de hemel hebben hun tijd. Er is een tijd om aan te komen en er is een tijd om afscheid te nemen. Drie jaar geleden ben ik in Neerpelt gekomen als pastoor en nu zal ik naar Hamont-Achel vertrekken De pastoors komen en gaan, de parochianen blijven, maar niet alleen. Zij blijven met Jezus. En Jezus is altijd bij jullie. Ook al zien we hem niet. Hij woont in ons hart.

Mijn afscheid viering in Neerpelt is een boodschap van dankbaarheid voor de gastvrijheid in de pastorale Eenheid Sint Willibrordus Neerpelt. Een special bedankt aan het pastorale team en de 5 Kerk fabrieken. Ik wil de Burgemeester en het gemeentebestuur bedanken voor de samenwerking.

Ik ben zo dankbaar voor talrijke vrijwillige, Catechisten, lectoren, koren, mis dienaren die hebben geholpen om de kerkgemeenschap te bouwen. Ondanks de Coronacrisis van de twee voorbije jaren heb ik met jullie zoveel mooie vieringen kunnen doen. 

Uit dankbaarheid heb ik voor jullie een boodschap van hoop en liefde. Waarom zijn jullie zo bang? Ik blijf voor altijd leven en ik laat jullie niet alleen zei Jezus in het Evangelie. Vanaf oktober hebben jullie een nieuwe stap gezet naar de fusie van de parochies. Het is pijnlijk sommige parochies te sluiten.

Maar uit deze nieuwe organisatie kan een nieuwe impuls voortkomen voor een sterkere en meer dynamische christelijke gemeenschap. Ik nodig u daarom uit om uw best te doen om betrokken te blijven en nieuwe vrijwilligers aan te moedigen om de weg samen verder te bewandelen.

Ik herhaal voor jullie de woorden van de Apostel Paulus aan de Christenen van Rome: Broeders en zusters, indien God vóór ons is, wie zal dan tegen ons zijn? Wie zal ons scheiden van de liefde van Christus? Maar over dit alles zegevieren wij glansrijk, dankzij Hem die ons heeft liefgehad.

Lieve parochianen de laatste woorden van Jezus in het Evangelie volgens Johannes is een uitnodiging tot liefde. “Dit is mijn gebod, dat gij elkaar liefhebt zoals Ik u heb liefgehad.” Die boodschap geld voor ons nu wij elkaar moeten loslaten. Ik ga niet zover, ik blijf in het decanaat aan de andere kant van het kanaal. Ik blijf voor jullie bidden.

 Bye bye Pelt en God zegene jullie allemaal.

NEOS-vrienden,

 

Nu we hopen dat Corona op sterven na dood is  (en wetende: “optimisme is een plicht”) en  dus voordrachten eindelijk weer mogelijk zijn, laten we er geen gras meer over groeien en nemen  - een tikkeltje arrogant misschien - de draad weer op. Men zegge het voort!

Ditmaal hebben we één van de bekendste Belgische, internationale  strafpleiters  gecontacteerd namelijk

Meester Walter VAN STEENBRUGGE uit Mariakerke, GENT.

Zijn advocatenbureau, een dertigtal personen, bestaat uit rechtskundigen in ondernemings-, sport- en strafrecht. Hij vormt een vennootschap met een groep bekende juristen zoals o.m. mevr. Dhr.C.Mussche en Dhr. J.Vande Lanotte. Spreker is beroemd door tussenkomsten in beladen dossiers waardoor hij heel wat krantenkoppen haalde, zoals: Operatie Kelk (over misbruiken in de Kerk), Euthanasie, de  zaak veearts  Karel Van Noppen ( 1995), de zaak De Pauw en andere. Ook de werking van Assisenhoven komt ter sprake. De meester zal heel zeker kritische, interessante informatie toelichten uit en over de wereld van het Belgische gerecht , o.m.  specifiek uit het dossier  “Operatie Kelk”. Er is gelegenheid tot vragen stellen.

Deze eminente spreker komt ons onderhouden  op:

DONDERDAG  25 NOVEMBER om 14u30, in zaal PALETHE, Jeugdlaan  Pelt

en gaat één en ander uit de doeken doen over bepaalde eigen gerechtelijke dossiers.

De prijs is, om erbij te zijn, voor Neos-leden €7.00, voor niet-leden  €10.00. Inbegrepen is, naar goede gewoonte, koffie vergezeld van een versnapering. Na de voordracht is er, voor de liefhebbers, een wijntje voorzien.  Wij rekenen op je aanwezigheid! Ook niet-leden zijn van harte welkom, breng dus gerust vrienden en kennissen mee!


De Stuurgroep Neos-Pelt

50 JAAR KERK BOSEIND


NIEUWE’ PASTOOR STAF SCHREURS


E.H. Staf Schreurs werd vanaf oktober 2010 de eerste pastoor-moderator van de federatie Neerpelt.

Monseigneur Patrick Hoogmartens stelde E.H. Staf Schreurs aan als pastoormoderator in Boseind. Deze aanstellingsviering vond plaats in de Sint-Niklaaskerk en werd voor gegaan door Deken Rik Segers.
Dit was de eerste pastoor-moderator in onze federatie Neerpelt. Staf Schreurs werd aangesteld, en het eerste Pastoraal Team van federatie Neerpelt werd officieel voorgesteld.
Pastoor Staf werd samen met pastoor Jef Hoydonkx aangesteld als de pastoren van de vijf parochies van federatie Neerpelt.

Net op die dag werden diaken Gaston Meuwis en parochie-assistente Josta Bex aangesteld als parochiale medewerkers voor deze parochies. Dit was toch wel een hele gebeurtenis.
Er was een ‘kerkhervorming’ die in andere federaties reeds op gang werd gebracht, en een van de redenen was een tekort aan priesters. Het werd een feestelijke aanstelling die begon met een vlaggenstoet van alle verenigingen. Aan deze viering deden alle kerkkoren van Neerpelt mee en ze brachten een melodieuze samenzang. Iedereen - ook de leden van alle verenigingen - werden uitgenodigd. De viering werd afgesloten met een gemoedelijke receptie in de kerk.

allerheiligen 1
allerheiligen 2

Misviering overledenen 2019-2020-2021


De familieleden van de overledene van Herent,Boseind en Centrum waren goed opgekomen voor de herdenkingsviering . de namen werden afgelezen en telkens werd er een kaarsje ontstoken.

 

Tijdens de mooie preek van Pastoor Deken Jan,

had de Deken het over het feest van Aller Heiligen,

maar ook wat Jezus ons te bieden heeft!

Jezus biedt ons 7 concrete wegen aan om te bewandelen.

Er is de weg van nederige eenvoud.

De weg van het inzetten met anderen en de wereld.

De weg van de vriendelijkheid.

De weg van de warmhartigheid.

De weg van de oprechtheid en eerlijkheid.

De weg die zoekt naar vrede en verzoening.

De weg die zoekt om ieder tot zijn recht te laten komen.


Bezinning

Vandaag wil Ik je een nieuwe naam geven -zegt God.

ik wil je mijn kind noemen, omdat Ik merk hoeveel moeite je doet

om christen te zijn, om de naam van mijn Zoon te dragen.

Ik zie hoe je met je ogen naar de wereld kijkt

en hoe je probeert op te komen voor rechtvaardigheid en gelijkheid.

Graag wil Ik je daarvoor danken.

Je bent al een klein beetje op weg om heilig te worden.

En daarom is het vandaag eigenlijk ook jouw feest.

Maak er iets moois van -zegt God- en deel het met elkaar.

Venite Adoremus


Aanbidding


11 november 17u tot 20u in de kerk van Neerpelt

 

Het Festival “Venite Adoremus” houdt 11 doorlopende dagen en nachten van aanbidding en georganiseerd op verschillende plaatsen in heel België. De deelnemers zijn parochies alsook religieuze gemeenschappen en zelfs rusthuizen.


In Neerpelt gaat deze aanbidding door op donderdag 11 november in de kerk van Neerpelt van 17u tot 20u. .


We bidden dan in het bijzonder op deze gedenkdag van de slachtoffers van oorlog voor wereldvrede.

Afscheidsviering van pastoor Innocent in de pastorale eenheid Sint-Willibrordus


In de zomer van 2018 kwam pastoor Innocent een kijkje nemen in de pastorie, zijn toekomstige woonst. In september was het zover, toen kwam hij in Neerpelt wonen. 

Het was wennen, zowel voor ons, parochianen, als voor pastoor Innocent, die van Thiewinkel in Lummen kwam. Nee, geboren is hij in Burkina Faso, waar hij onlangs, deze zomer nog, een familiebezoek bracht.

Pastoor Innocent plaatst als geen ander de verschillende tijden van de liturgische kalender in de kijker. Tijdens zijn preken geeft hij duiding aan de kerkelijke feestdagen, zo blijven we mee evolueren in de liturgische tijd. Het is fijn te luisteren naar zijn “Woord”.

Zijn vriendelijkheid viel op, een vriendelijke goedendag, vergezeld van de vraag “Hoe is het met u”? Echt een mens tussen de mensen.

Nu, na amper drie jaar, heeft onze pastoor ons verlaten. Hij is in Hamont pastoor-moderator geworden, omdat priester Mathieu Plessers de deken in Beringen gaat opvolgen, die met pensioen gaat.

Maar zoals bij een heus afscheid is er hoop, dat we verder mogen werken aan de uitbouw van onze pastorale eenheid. Dat doen we vanaf 1 oktober met pastoor-deken Jan Philippe, die zich inzet voor onze pastorale eenheid “Sint-Willibrordus” en voor de pastorale eenheid in Overpelt “De Goede Herder”.

Hoop ook voor Innocent, dat ze in Hamont goed voor hem gaan zorgen en dat hij voldoening vindt in het werk dat hem daar te wachten staat.

We danken pastoor Innocent voor de korte, maar o zo boeiende periode dat hij bij ons was als pastoor-moderator.

Voor deze dank- en afscheidsviering komen we samen in de Sint-Niklaaskerk van Neerpelt centrum op zondag 7 november om 10.00 uur.

Na deze dankviering is er een receptie in de kerk om nog eens bij een drankje en een hapje met pastoor Innocent een woordje te kunnen wisselen.


Allen hartelijk welkom!